Χάσαμε από την Ξάνθη και βρεθήκαμε πίσω από το γαύρο σε ένα παιχνίδι που η ομάδα παρουσιάστηκε αρκετά χλιαρή. Όχι τόσο όσο τα περασμένα χρόνια αλλά τόσο όσο να απογοητεύσει.
Βέβαια χθες συνέβησαν διάφορα περίεργα αλλά αναμενόμενα όταν πολεμάς τη βρωμιά για να φτάσεις στο πρωτάθλημα. Αυτό που μετράει είναι οτι μας έπαιξαν στα ίσια με έναν διαιτητή που σε κανένα σημείο δε θέλησε να ευνοήσει τη μεγάλη ομάδα αλλά εμείς στα κρίσιμα σημεία δεν ανταποκριθήκαμε.
Στο ψητό τώρα. 2μισι σοβαρές ευκαιρίες έκανε η Ξάνθη, τρία γκολ έβαλε. Η άμυνα μας σε άλλο ένα κρίσιμο παιχνίδι ξεφτίλισε την ομάδα. Το σωστότερο βέβαια είναι όχι η άμυνα αλλά η αμυντική λειτουργία. Όταν έχεις δυο παίχτες στο κέντρο που μαρκάρουν και τρέχουν μόνο τις μονές μέρες... Το τελευταίο δεκάλεπτο με τις αλλαγές κάτι πήγε να γίνει αλλά...
Παρασκηνιακά τώρα πολλά μπορεί να πει κανείς.
Όταν δυο χρόνια πριν η ίδια ομάδα, με τον ΠΑΟ να κυνηγά γκέλα, στο ματς με το γαύρο κατεβάζει τους ερασιτέχνες και αρπάζει πέντε εντός έδρας και στο τέλος πέφτει και χειροκρότημα...
Όταν την Πέμπτη παίζει κρίσιμο παιχνίδι στο οποίο κυνηγά το μοναδικό στόχο που της έχει απομείνει και την Κυριακή σε αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι τραυματίες και μη, ανασταίνονται για να δώσουν τον υπερ πάντων αγώνα.
Όταν ο γαύρος σέρνεται και τα πράγματα σκουραίνουν οι αντίπαλοι προπονητές βγάζουν αμυντικούς ή μπαίνουν περίεργα γκολ...
Τελοσπάντων, νομίζω οτι έχουμε ξεμπερδέψει με τα δύσκολα παιχνίδια και εύκολα θα πάρουμε τον Άρη. Αντίθετα ο γαύρος για να κάνει μόνο νίκες θα πρέπει να γίνουν τα όργια του αιώνα... Όχι οτι το'χουν σε τίποτα...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment