Νέος προπονητής νέα ήθη

Με Τεν Κάτε λοιπόν πάμε στη νέα εποχή. Από τους 10 κορυφαίους αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη. Καυτό όνομα αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Τελευταία πολλοί επιθυμούσαν Λάουντρουπ με το επιχείρημα οτι είναι νέος και πιθανότατα πιο διψασμένος για να φτιάξει το όνομα του. Φήμες λέω εγώ.
Ο τύπος το έφτιαξε ότι όνομα είχε να να φτιάξει και τώρα έψαχνε να εξαργυρώσει. Το υποβαθμισμένο πρωτάθλημα της Ελλάδας δεν ήταν ποτέ ''φανταστικός προορισμός'' για προπονητές από μεγάλα πρωταθλήματα. Το να έρθει κάποιος εδώ με την ελπίδα να ΞΑΝΑκάνει θαύματα και να προχωρήσει είναι μεγάλο ρίσκο. Ο Λάουντρουπ όπως αποδείχτηκε μας είχε σαν καβάτζα που όμως ήταν η μοναδική επιλογή που του είχε απομείνει αφού άλλες ομάδες δεν είχαν συγκινηθεί. Θα ερχόταν μόνο για να τα αρπάξει δηλαδή.
Από την άλλη ο Κάτε είναι αυτό ακριβώς που ζητάμε. Με μεγάλη θητεία σε τεράστιες ομάδες με δεύτερο ρόλο όμως. Μόνο ένα πέρασμα έχει κάνει τα τελευταία χρόνια ως πρώτος προπονητής από τον Άγιαξ που έχασε το πρωτάθλημα στην ισοβαθμία. Μετά βέβαια βρήκε δουλειά στην Τσέλσι... Τώρα ήρθε η ευκαιρία του να βγει μπροστά με το δικό του όνομα.
Εξάλλου το σημαντικότερο είναι η ωριμότητα του. Ψημένος χαρακτήρας στη μπάλα που δε θα του πάρει πολύ να καταλάβει τι παίζει στην Ελλάδα και τι χρειαζόμαστε. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι θερμοκήπιο για ποδοσφαιρικά πειράματα.
Η ευκολία απο την άλλη με την οποία δέχτηκε την πρόταση -ενώ πολλοί δημοσιογράφοι τον έβλεπαν ως απλησίαστο όνειρο- δείχνει την άνεση του σε ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό. Σαν Ολλανδός άλλωστε ξέρει πολύ καλά τί σημαίνει το τριφύλλι της Αθήνας.
Ένα ακόμα συν, η πειθαρχία που λένε οτι επιβάλλει αμέσως, πράγμα που τον φέρνει συχνά σε συγκρούσεις. Ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε. Τέρμα οι μαλθακοί γλύφτες. Ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με τον κλασικό Έλληνα τεμπελάκο και αναρχοαυτόνομο ποδοσφαιριστή.
Ένας προπονητής που έχει όλο τον κόσμο μαζί του και σίγουρα θα το σκεφτεί δύο φορές αυτός που θα θελήσει να συγκρουστεί.

Καλωσήρθες και να μείνεις χρόνια.

Πρωταθλητής ο Παναθηναϊκός

Ποιός άλλος;
Το έχω γράψει εδώ και καιρό. Αντίπαλος δεν υπήρξε ποτέ. Ο γαύρος ήταν πολύ χειρότερος από πέρσι. Το καλοκαίρι στο μπάτζετ του έγιναν κιόλας περικοπές και σου λέει φέτος πάμε και ότι βγει. Υπερεκτίμησαν και το σύστημα προπαγάνδας του κόκκαλη και τις καφρίλες τους. Στο κυρίως θέμα τώρα. Εμείς. Τέταρτο συνεχόμενο ντάμπλ, δέκατο πρωτάθλημα τα τελευταία έντεκα χρόνια. Αν και φέτος ο προγραμματισμός δεν ήταν άριστος όπως πέρσι, πήραμε δυο τίτλους χαλαρά. Μέγιστος Ομπράντοβιτς, μάγος των συστημάτων κάνει και τους ντεφορμέ παίχτες ήρωες. Ποιός μπορεί να τον κατηγορήσει για κάτι; Παίξαμε σε μια περίοδο που όλοι οι σκόρερ μας δεν ήταν και στα καλύτερα τους με μια ομάδα που έιχε ως πρότυπο εκείνη τη λιμόζ του μάλκοβιτς και όμως της ρίξαμε 90 πόντους στο κεφάλι. Χωρίς κλασικό σέντερ και όμως πρώτοι στα ριμπάουντ. Ξεβράκωμα κανονικό. Η Πράσινη παραμονές του άγώνα έγραφε οτι από την επόμενη κιόλας μέρα θα ξεκινήσει το χτίσιμο του καλύτερου Παναθηναϊκού όλων των εποχών. Οι Γιαννακόπουλοι είναι πραγματικά τρελοί. Αν δε νικήσουν και τους πρωταθλητές του NBA δε θα ησυχάσουν. Και καλά θα κάνουν. Και κάτι για τον κόσμο. Απίθανα πράγματα ακούστηκαν. Από γνωστούς ρουφιάνους ακόμα και κρατικών μμε -αυτούς που ακόμα δεν παραδέχονται οτι στο ποδόσφαιρο υπήρξε παράγκα. Κάποιοι παραμονές έγραφαν οτι αν νικήσει ο γαύρος οι Παναθηναϊκοί δε θα αφήσουν το παιχνίδι να τελειώσει και έφτιαχναν κλίμα για τη μεγάλη έξοδο. Όλα αυτά δυο μέρες μετά από τη ζούγκλα του Σεφ. Εκεί που μερικά λεπτά από την ΕΝΑΡΞΗ έπεσε και μολότοφ στον πάγκο. Όπου σε κάθε σφύριγμα υπερ του Παναθηναϊκού έπεφταν ΠΕΤΡΕΣ στους διαιτητές. Εκεί που μόλις τόλμησαν οι διαιτητές να σκεφτούν τη σωματική τους ακεραιότητα μπούκαρε ο φασούλας - ο δήμαρχος ντε!- στο γήπεδο για να τους τραβήξει εκβιαστικά έξω. Και πάλι όμως για να κερδίσει ο γαύρος έπρεπε να κλείσουν τα μάτια στο καθαρό φάουλ του μπουρούση πάνω στον Μπατίστ και να σφυρίξουν βολές στον ίδιο μερικά δευτερόλεπτα αργότερα, από το πουθενά. Όλα αυτά έχουν το θράσος να τα συγκρίνουν με ένα καπνογόνο και κάμποσους αναπτήρες 6 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη και ενώ ο Παναθηναϊκός ήταν 14 πόντους μπροστά. Βέβαια ανακάλυψαν οτι είμαστε και ρατσιστές γιατί κάποιοι φώναξαν το Σχορτσιανίτη χοντρό!!! Γελοίο περιστατικό ο γιαννάκης που έψαχνε σαν το τρωκτικό... αλατιέρες γύρω από τον πάγκο από το 2ο δεκάλεπτο για τις παραδώσει στη γραμματεία. ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 100 ΧΡΟΝΙΑ. ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ

Το έπος του Γουέμπλεϊ

Σαν σήμερα ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος γνώρισε μία από τις μεγαλύτερες στιγμές της εκατονταετούς ιστορίας του και ο ελληνικός συλλογικός αθλητισμός την πιο ένδοξη.
2 ΙΟΥΝΙΟΥ 1971 Τελικός Κυπέλου Πρωταθλητριών Ευρώπης: Παναθηναϊκός - Άγιαξ

Στον δρόμο για τον τελικό ο ΠΑΟ ξεπέρασε τα εμπόδια της Ζενές Ες, της Σλόβαν Μπρατισλάβας, της Έβερτον και του μεγάλου Ερυθρού Αστέρα.

Αναλυτικά:
Πρώτη φάση

16/09/1970: Ζενές Ες – Παναθηναϊκός 1-2
(11’ Ντιτζένοβα – 6’ Αντωνιάδης, 35’ Ελευθεράκης)
Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς (Καψής 86΄), Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (80΄ Δεληγιάννης).

30/09/1970: Παναθηναϊκός – Ζενές Ες 5-0
(17’ Ελευθεράκης, 27’, 30’, 37’, 58’ Αντωνιάδης)
Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς (Μητρόπουλος 46΄), Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (46΄Γονιός)

Φάση των "16"

21/10/1970: Παναθηναϊκός – Σλόβαν Μπρατισλάβας 3-0
(3’ Δομάζος, 55’ Αντωνιάδης, 87’ Δεληγγιάνης)
Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (75΄ Δεληγιάννης).

04/11/1970: Σλόβαν Μπρατισλάβας – Παναθηναϊκός 2-1
(33’ Μόντερ, 57’ Τσάπκοβιτς – 52’ Αντωνιάδης)
Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς , Σούρπης, Καμάρας (46΄Μητρόπουλος), Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (75΄ Δεληγιάννης).

Προημιτελικός

09/03/1971: Έβερτον – Παναθηναϊκός 1-1
(90’ Τζόνσον – 82’Αντωνιάδης)
Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.

23/03/1971: Παναθηναϊκός – Έβερτον 0-0
Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Αθανασόπουλος, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.

Ημιτελικός

14/04/1971: Ερυθρός Αστέρας – Παναθηναϊκός 4-1
(14’ Νόβκοβιτς, 39’ Ατσίμοβιτς, 47’ Γιάνκοβιτς, 68’ Όστοϊτς – 55’ Καμάρας)
Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος (72΄ Κωνσταντίνου), Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.

28/04/1971: Παναθηναϊκός – Ερυθρός Αστέρας 3-0
(1’, 54’ Αντωνιάδης, 68’ Καμάρας)
Παναθηναϊκός: Κωνσταντίνου, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης ( 90΄ Χατζηανδρέου), Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (54΄Αθανασόπουλος).

Τελικός

02/06/1971: Άγιαξ – Παναθηναϊκός 2-0
Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.