Η ομάδα νίκησε και το γλέντι στο πέταλο για άλλη μια φορά πραγματικά αξέχαστο.
Υγεία μετά από χρόνια. Δεν παραβλέπω το αποτέλεσμα αλλά ο τρόπος που ο κόσμος έχει χαλυβδώσει το ποδοσφαιρικό τμήμα είναι αυτός που κάνει φέτος τη διαφορά. Μόνο εμείς.
Στα αγωνιστικά, από τη μέση και μπροστά πετάγαμε αντίθετα με πίσω που η άμυνα είναι σαν να έχεις βάλλει τέσσερις άγνωστους μεταξύ τους. Μηδέν συνεννόηση. Γιατί δε νομίζω οτι τους λείπει η ικανότητα. Ακόμα και στον Βύντρα και στον Νίλσον. Αν και ο Σουηδός δείχνει μεγάλες ελλείψεις δεν είναι οι παίχτες της Σπάρτα του βεληνεκούς του. Η άμυνα θέλει δούλεμα. Πικρή αλήθεια που όμως δε πιστεύω οτι θα την πληρώσουμε την Κυριακή με την αεκ. Ο προπονητής έχει σώας τας φρένας -όχι σαν τους προηγούμενους- και θα το δουλέψει. Χτύπησε καμπανάκι που λένε οι δημοσιογράφοι.
Από παίχτες μου έκανε μεγάλη εντύπωση ο Σόουζα. Τέτοιον επιθετικό δε θυμάμαι εγώ στον ΠΑΟ. Και δυνατός και τεχνίτης. Λανθασμένα κάποιοι -ίσως παρασυρμένοι απ'την προπαγάνδα- τον παρομοίασαν με τον κωνσταντίνου. Με τη μόνη διαφορά θα πω εγώ οτι ο Βραζιλιάνος είναι ποδοσφαιριστής. Όχι απάτη. Τεράστια διαφορά κλάσης. Ήρθε αθόρυβα αν και στην πατρίδα του είχε καλό όνομα και δεν έπεσαν επάνω του τα φώτα. Ίσως αυτό του έκανε και καλό. Μακάρι να συνεχίσει έτσι.
