Τα μεγάλα παιχνίδια σε δύο περιπτώσεις χάνουν την αξία τους: α)όταν λήγει πολλά με λίγα και β)όταν η μία ομάδα παίζει ταμπούρι και καταστρέφει το παιχνίδι, πανηγυρίζοντας το χ.
Κουρασμένοι από δύο παιχνίδια-μάχες νιόνιος και Βέρντερ όπου πραγματικά σαρώσαμε μπήκαμε να πάρουμε και το γαύρο άνετα. Δεν το περίμενα αλλά όλοι οι παίχτες ήταν συγκεντρωμένοι. Λίγες οι γκάφες και με μέθοδο στην επίθεση. Ο γαύρος εδώ και δυο βδομάδες προετοιμαζόταν μόνο για το παιχνίδι με μας. Και παλι στο δεύτερο μισό του β' ημιχρόνου τα παίξανε. Μέχρι τότε σκυλιάζανε στο μαρκάρισμα. Αλλά και τότε δεύτεροι οι γαύροι στη μπάλα.
Γκολ μπορεί να μην μπήκε αλλά τέτοιο πέναλντι σαν αυτό που έγινε πάνω στο Μάτζιο... Εντάξει συγχωρεμένο το κοράκι. Δε σφυράς από το πρώτο ημίχρονο πέναλντι κατά του αφεντικού σου. Παρόμοια περίπτωση είχε και ο Σαλπιγγίδης.
Από την άλλη οι παίχτες του γαύρου με εξαιρέσεις έναν-δύο μιλάμε για απίθανα ταγάρια. Άμυνα με γκαλίτσιο-παπαδόπουλο... Και λέμε εμείς μετά για Βύντρα-Σαριέγκι.
Τεσπά.
